Johan Swinnen rent van België naar Spanje

850 Brieven & 2400 km bikkelen

Wat drijft je als je zestig marathons loopt in 33 dagen? Wat bezielt je om 23.000 hoogtemeters aan te gaan, drie keer de Mount Everest op en af? En waarom doe je dat met een rugzak vol met brieven en kaarten? Hoop. Johan Swinnen (51) legde 2400 km af van Gasthuisberg (BE) naar Santiago de Compostella. Hardlopend.

Beeld: Johan Swinnen | Tekst: Rick Kuipers

“Santiago de Compostella is de beste bestemming voor mensen die op zoek zijn naar hoop”, vertelt Johan. “En dat is precies waarom ik ging. In mijn rugzak droeg ik 850 brieven en berichten van mensen die ook op zoek zijn naar hoop. Mensen die vechten tegen kanker of de gevolgen hiervan moeten dragen. In die brieven schreven zij hun ervaringen, deelden zij hun zorgen en drukten hoop uit.” Op maandag 21 augustus vertrok Johan vanuit zijn woonplaats Gasthuisberg om naar het Spaanse pelgrimsoord te rennen. “Ik wilde met deze tocht vooral eer betonen aan al die kankerpatiënten en hun strijd symbolisch overdoen. Uiteindelijk is wat ik doe natuurlijk helemaal niks in vergelijking met wat zij door moeten maken.”

Het idee voor deze waanzinnige tocht ontstond in 2011, nadat Johan Swinnen - fervent hardloper - meedeed aan de marathon van Barcelona. Zijn vrouw en twee zoons waren meegereisd om hem aan te moedigen langs het parcours en bij de finish op te wachten. Swinnen: “Ik zag ze alleen nergens. De dag voor de marathon was mijn jongste zoon Pieter van 13 al ziek en terwijl ik de marathon aan het lopen was, is hij nog zieker geworden. We reisden met spoed terug naar België. Ik ben zelf kankerspecialist en toen Pieter ook nog evenwichtsstoornissen ontwikkelde, vermoedde ik het ergste. Toen de diagnose kwam, stond onze wereld even helemaal stil.” Pieter bleek een hersentumor te hebben en zijn kansen om te overleven waren erg klein. Swinnen: “Er flitste maar één gedachte door mijn hoofd: als mijn zoon dit overleeft, dan ga ik iets geks doen.”

“Toen de diagnose hersentumor kwam, stond onze wereld even stil”

Hoop & hulp

Na een jaar vol intensieve behandelingen en doorzettingsvermogen heeft Pieter de kracht en het geluk gehad om de tumor te overwinnen. Door de blijvende schade die de tumor heeft aangericht, heeft Pieter zijn dromen moeten opgeven en nieuwe doelen moeten stellen. “Niet lang daarna is bij mij het idee van die tocht naar Compostella ontstaan”, vertelt Swinnen. “Beroepsmatig geef ik vaak lezingen over kanker; dan vertelde ik wel eens over dit plan. Uit het niets meldden zich mensen aan om mij te helpen en te begeleiden!” Zo stond Swinnen op 21 augustus aan de start met een begeleidend team aan zijn zijde: het enige wat hij nog hoefde te doen was lopen. “Ik heb door mijn reis gemerkt hoe graag mensen willen helpen. Spontaan zijn er allerlei acties ontstaan om geld in te zamelen; uiteindelijk heb ik 118.000 euro verzameld voor kankeronderzoek!”

Ruim 2400 kilometer hardlopen; het lijkt een onmogelijke opgave. Maar Johan had een plan: elke dag wilde hij ongeveer 75 kilometer afleggen verdeeld in hapklare brokken van 25 kilometer. “2400 Kilometer lijkt onhaalbaar veel en het is niet voor te stellen hoe ver dat is. Als je het opdeelt, wordt het makkelijker; 25 kilometer, dat is minder dan mijn wekelijkse duurloop. Die aanpak kun je vergelijken met een kankerbehandeling. Kijk je in één keer naar alle chemo’s en moeilijkheden dan is het ondoelijk. De truc is het om in kleine stapjes te doen.”

“Pijn en verdriet gingen in rook op, er kwam hoop voor in de plaats”

Vechten & verstijven

Ondanks de ‘overzichtelijke loopjes’ is een tocht van België naar Spanje door de Pyreneeën natuurlijk loodzwaar. “Het weer varieerde enorm: sommige dagen was het wel 40 graden en dan moest ik vechten tegen de hitte. ’s Nachts koelde het af dus moest ik me goed aankleden. Elke dag moest ik gemasseerd worden anders kon ik de volgende dag niet meer lopen van de pijn. Bij de grens van Frankrijk naar Spanje begon het heftig te regenen en was het heel mistig, toch wist ik met mijn team de grens te behalen. Echt een mooi moment en een nieuwe overwinning. De rugzak met de brieven van patiënten maakte het lopen fysiek nog wat zwaarder, maar gaf me natuurlijk ook ‘vleugels’ in die moeilijke tijden!”

De laatste dag van zijn tocht was een van de meest bijzondere momenten voor Johan. “Lopen ging bijna niet meer; het was aanschuiven achter alle andere pelgrims die aankwamen bij het bedevaartsoord en hun eigen bijzondere tocht hadden gemaakt. Het draaide allemaal om hoop en geloof in het leven. Pieter was die dag ook in Santiago de Compostella en we hebben met een krachtige symbolische daad de brieven verbrand. Het was erg emotioneel om dit mee te maken. Gevoelens van angst, pijn, opstandigheid, onzekerheid en verdriet gingen in rook op. Er kwam hoop voor in de plaats. Missie volbracht.”

Samen met zijn zoon Pieter (links) verbrandde Johan alle brieven in Santiago de Compostella.

Gekker & groter

Johans tocht van Gasthuisberg naar Santiago de Compostella was uniek en toch wil Johan niet dat het hier bij blijft. Swinnen: “Ik wil iets nieuws doen. Het moet iets anders worden, opnieuw met symboliek. Het liefst nog gekker en een nog langere reis. Met deze tocht heb ik ruim 118.000 euro opgehaald, maar er is veel meer geld nodig om deze ernstige ziekte te kunnen genezen.”