Vallen.
Opstaan.
Doorgaan.


“Het boeit me niet hoe ik me voel. Ik wil naar buiten. Springen, trucs doen en me vrij voelen.” Aan het woord is Marcel Beemster (39). Gepassioneerd skateboarder. Vader van Sophie. En vooral doorzetter. Twee jaar geleden constateerden de artsen een hersentumor bij hem. Zijn liefde voor skateboarden trok hem door deze donkere periode.

Tekst: Rick Kuipers | Beeld: Verkijk, Berrey Hey, JM Sneep | Video’s: Marcel Beemster/ YouTube

“Twee jaar geleden ging ik out in de trein van Rotterdam naar Den Haag. ‘Het zal wel niet zo erg zijn’, dacht ik. Ik ging naar het ziekenhuis en uit een scan bleek dat ik een hersentumor had: een glioom van de derde graad, kwaadaardig, die operatief verwijderd moest worden. Dat was een klotemoment”, herinnert Marcel zich deze periode. “Ik wist niets over hersentumoren en allerlei vragen spookten door mijn hoofd. Hoe zit het precies, wat kan er gebeuren, hoe ziet mijn toekomst eruit, maar vooral: kan ik nog skateboarden?”

Dat laatste verwacht je misschien niet direct bij iemand die net zo’n heftige diagnose te horen heeft gekregen. Voor Marcel echter is skateboarden een onderdeel van zijn leven: als kleine jongen rolde hij al door de straten van Spijkenisse op zijn pennyboard. Marcel: “Ik weet nog dat ik achter in de auto bij mijn vader zat, toen ik iemand met een skateboard over een reling heen zag springen. Ik wilde nog maar één ding: de hele dag skateboarden tot ik dat ook kon.” Marcel kreeg het gewenste échte skateboard voor zijn verjaardag en was vanaf dat moment alleen nog maar bezig met het leren van tricks.

Mentaliteit versus skills

“Skateboarden is mijn leven geworden. Ik kan ook niet meer normaal over straat lopen. Als je skateboardt, zie je alles in de stad als mogelijkheid om tricks te doen. Een trap, daar spring je af met een board en een reling is ineens ook heel interessant geworden”, grinnikt Marcel. Het maakt hem niet uit of hij keihard valt tijdens een truc of niet. “In skateboarden draait het niet om wie de beste conditie of de grootste spierballen heeft. Het gaat om doorzettingsvermogen. Natuurlijk worden je balans en je conditie beter van skateboarden, maar je mentale staat is veel belangrijker dan je skills of je talent.”

“Ik heb mezelf opgeraapt en besloten dat ik alles uit het leven wil halen”

Dat doorzettingsvermogen en zijn liefde voor skaten is precies wat hem goed van pas kwam in de rollercoaster van operatie, chemo en preventieve bestraling. Het hielp Marcel bij zijn herstel. Marcel: “Het eerste wat ik de arts vroeg na mijn operatie was of ik kon blijven skateboarden. Ik wilde niet op de bank blijven hangen, voor je het weet zit je er aan vastgenageld. Ik kon binnen zitten en verdrietig zijn of ik kon naar buiten gaan en skateboarden. Gelukkig mocht het. Drie weken na de operatie heb ik mijn board erbij gepakt en ben gaan skaten. Mijn conditie ging achteruit door de behandelingen, maar ik heb mezelf opgeraapt en bleef skateboarden. Ik wilde alles uit het leven halen. Het werd gewoon een uitlaatklep.”

Vertrouwen versus spanning

Vertrouwen versus spanning

Marcel: “Skateboarden raakt voor mij zoveel facetten van het leven, daar kan ik eindeloos mee doorgaan of over praten. Het boeit me niet hoe ik me voel. Ik wil naar buiten. Springen, trucs doen en me vrij voelen. En daar komt natuurlijk dat doorzettingsvermogen ook weer terug. Altijd weer opstaan en proberen beter te worden, zowel op het skateboard als tijdens mijn herstel.”


Op dit moment gaat het goed met Marcel. Hij werkt als creatief designer, woont samen, hij skatet nog op woensdag

en in het weekend en heeft een dochtertje, Sophie. “Haar skateboard ligt natuurlijk al klaar alleen dan met een dikke laag vloerbedekking in plaats van griptape. Dat is beter voor haar knietjes”, grinnikt Marcel trots om op serieuze toon verder te gaan. “De tumor is verwijderd, maar ik blijf onder controle. Elk halfjaar is het weer spannend; er kunnen altijd minuscule deeltjes van het glioom zijn achtergebleven in mijn hersenen. Skateboarden betekent daarin veel voor mij. het houdt mij gezond. Als ik mezelf op mijn 98e verjaardag nog een kickflip zie doen, dan ben ik heel tevreden…”

Video: Marcel Beemster/Youtube-